नेपाली चलचित्र उद्योग लामो समयदेखि व्यावसायिक र सिर्जनात्मक चुनौतीको सामना गरिरहेको थियो। सफल चलचित्रको निरन्तरता नदेखिँदा उद्योगले नयाँ दिशा खोज्नुपर्ने अवस्था बनेको विषय यस लेखमा उठाइएको छ।

कोभिड–१९ ले निर्माण, प्रदर्शन र चलचित्रमा निर्भर कामहरू थप कठिन बनायो। यस्तो परिस्थितिमा पुरानै शैली दोहोर्‍याएर अघि बढ्न सकिन्छ कि नयाँ कथा, नयाँ प्रस्तुति र फरक वितरणका उपाय चाहिन्छन् भन्ने प्रश्न महत्त्वपूर्ण बनेको छ।

चलचित्रको भविष्यबारे चिन्ता व्यक्त गर्दै लेखले दर्शकसँगको सम्बन्ध, सिर्जनात्मक गुणस्तर र उद्योगको दीर्घकालीन आधारमा ध्यान दिन आग्रह गर्छ। चुनौतीसँगै नेपाली चलचित्रलाई नयाँ ढंगले सोच्ने अवसर पनि यहीँ छ।